Só lles falta falar

  Na nosa opinión, a solución a tódolos conflitos que campañas como a que comentamos suscitan non pasa pola restrición senón pola educación. Educación, en primeiro lugar, dos cans e, moi especialmente, dos seus propietarios. Un can convenientemente socializado e adestrado en obediencia básica, manexado por un guía responsable e informado, que se preocupa por coñecer as súas necesidades e a súa maneira de comunicarse, é un can controlado, en calquera espazo e con independencia de que estea ou non suxeito por unha correa. Ler máis

 

A correa non é, como parecen dar a entender as normativas que nos obrigan a acatar, a panacea, a solución a tódolos problemas. Unha correa é unha ferramenta e, como tal, debe ser usada de xeito responsable e con coñecemento de causa. Un mal uso deste instrumento de control pode traer consigo consecuencias nefastas. Non é un substituto do adestramento. O can ten que aprender a andar á correa do mesmo xeito que aprende a camiñar solto pegado á perna do seu guía. Un animal que tira esaxeradamente da correa é un animal descontrolado, con independencia de que estea amarrado ou non, e un animal que non está baixo control é un perigo.
Unha correa mal manexada tamén pode ser causa de accidentes. Un tirón repentino pode provocar unha caída, ou mesmo unha lesión grave no pulso ou na man, por non mencionar máis que dúas situacións que se producen con frecuencia. Ler máis