A boa convivencia cun can, non ven determinada pola idade do mesmo, as estatísticas de agresión dentro da familia determinan que a maioría dos cans son levados ás casas en idade temperá.
Pola contra, aparece unha porcentaxe de agresións moito menor en cans de familia adoptados con máis dun ano.
Os informes dos hospitais, centros de saúde e dos profesionais da conduta animal desminten este mito.
É moi común considerar que se metemos na casa un cadeliño, sobre todo se vai ter máis de 20 kg, cando medre, poderemos dominalo.
A consideración de ter que “dominalo” en lugar de entendelo da lugar a esta crenza.
O que ocorre é que non entendelo supón que non se interpretan correctamente os seus comportamentos, ainda que o can os manifeste.
Mentres o canciño é pequeno e bebé, podemos exercer toda a presión que queiramos e o bebé parécenos moi gracioso ainda que xa teña comportamentos agresivos, non son interpretados como tales. É moi habitual que os canciños intenten calmarnos dándonos sinais de calma que non entendemos e non respetamos. Cando os sinais de calma non funcionan os cans pasan á agresión; á familia esta resposta agresiva sorpréndelle, parécelle que foi de repente, cando non foi así.
O canciño díxonos dende o primeiro momento como entendía a relación coas persoas.
Consideramos imprescindible entender “idioma can” para non chegar a ter problemas de convivencia; esta é a clave para entender porqué son menos os problemas de agresividade e convivencia da xente que colle cans de máis idade.
A decisión de coller un can adulto é máis habitual na xente que ten experiencia con cans, e mantén con eles relacións de entendemento, non de presión.
Antes de meter un can na casa fala con nós.
María Sabell Sierra.
Especialista en conducta animal.
Organización da saída:
Organización da saída:
