Artigos

  Na nosa opinión, a solución a tódolos conflitos que campañas como a que comentamos suscitan non pasa pola restrición senón pola educación. Educación, en primeiro lugar, dos cans e, moi especialmente, dos seus propietarios. Un can convenientemente socializado e adestrado en obediencia básica, manexado por un guía responsable e informado, que se preocupa por coñecer as súas necesidades e a súa maneira de comunicarse, é un can controlado, en calquera espazo e con independencia de que estea ou non suxeito por unha correa. Ler máis

 

A correa non é, como parecen dar a entender as normativas que nos obrigan a acatar, a panacea, a solución a tódolos problemas. Unha correa é unha ferramenta e, como tal, debe ser usada de xeito responsable e con coñecemento de causa. Un mal uso deste instrumento de control pode traer consigo consecuencias nefastas. Non é un substituto do adestramento. O can ten que aprender a andar á correa do mesmo xeito que aprende a camiñar solto pegado á perna do seu guía. Un animal que tira esaxeradamente da correa é un animal descontrolado, con independencia de que estea amarrado ou non, e un animal que non está baixo control é un perigo.
Unha correa mal manexada tamén pode ser causa de accidentes. Un tirón repentino pode provocar unha caída, ou mesmo unha lesión grave no pulso ou na man, por non mencionar máis que dúas situacións que se producen con frecuencia. Ler máis

Recentemente, os parques da nosa cidade apareceron inzados de carteis nos que os responsables do Concello nos recordan as nosas obrigas como propietarios de cans e nos suxiren modelos de actuación para non sermos sancionados, porque, en palabras textuais, “evitar as sancións é cumprir co teu compromiso coa sociedade”. A campaña, denominada Convivencia Guauuuu! , xira en torno a tres eixos: a identificación de animais mediante microchip, a recollida de excrementos e a obrigatoriedade do uso da correa fóra de certos espazos.

O Club de Cans de Familia Só lles falta falar vén, desde o seu nacemento, impulsando unha cultura canina baseada na educación e no respecto aos demais. Tódalas nosas actividades aséntanse sobre a base do fomento da tenza responsable de mascotas, e “tenza responsable” significa, entre outras moitas cousas, coñecer os límites da propia liberdade e respectar as normas que existen para garantir a convivencia harmónica dos cidadáns. Sen embargo, as pautas de convivencia que nos propoñen os nosos administradores non se axustan en tódolos casos aos principios rectores da nosa filosofía. Só lles falta falar considera que outra forma de entender a coexistencia de cans e persoas nas nosas cidades é posible.
Ler máis

Próximamente……..nas próximas semanas comezaremos a publicar unha serie de entrevistas coa nosa especialista en conducta animal, María Sabell. Considerada a “alma mater” do noso Club queríamos plantexarlle moitas cuestións que sen dúbida nos interesan a todos sobre os nosos cans (e tamén sobre os seus donos). Coa súa naturalidade e autenticidade María non nos deixa indiferentes coas súas respostas, cheas de rigor e sen deixar no tinteiro o seu aporte persoal. Ademais, asistiremos a caída de certos tópicos sobre o noso Club…(e se non que lle pregunten a Bu e a Piroco)….Queredes saber máis? Pois non vos esquezades de conectar co noso blog nas vindeiras semanas…
Vaia por diante o noso agradecemento a entrevistada, que sacou tempo para falarnos da manada do noso Club da que ela, sen dúbida algunha, é a líder. Na serie de entrevistas nos amosa que parece ter todas as respostas que precisamos e se non, xulgade por vos mesmos….imos comezar.

María Mourelo

PRIMERA PARTEAdiestradora, asesora, compañera del Club, queríamos plantearle a María preguntas que sin lugar a dudas nos interesan a todos ¡y ha conseguido sacar tiempo!. Nos contesta en una terraza, mientras sus perros, Bu y Piroco, parecen seguir interesados la entrevista (y mas adelante veremos que no se van a conformar con eso).
Ler máis

Ola a todos, como sabedes un dos obxectivos do club é conseguir a implantación do “Bos veciños”. Este sistema está pensado para que, logo de que os nosos cans superen uns requisitos, podan gozar de vantaxes na cidade de residencia por ser un “Bo veciño”. Un exemplo das probas que os cans terían que superar son as realizadas polo The Canadian Kennel Club, se queredes votarlle un ollo a un resumo de como o fan os canadenses aquí tedes.

The Canadian Kennel Club Good Neighbour Program

Os test que o dono e o can teñen que superar son 12 e son os seguintes:

• 1 Recibir ben a un descoñecido amistoso. Neste test o noso can ten que demostrar que pode estar en calma mentres que un descoñecido se nos achega, danos un apertón de mans e fala un anaco con nós.

Ler máis